| • چکیده : |
,"علم، نوری است كه در پرتوی آن، انسان، جهان را آنگونه كه هست میبیند و جایگاه خویش را درهستی مییابد نتیجه علم، معرفت خدا و غایت آن، بیم از خدای سبحان است. اما علم بیخاصیت، با جهل یكی است بنابراین داناترین مردم آن است كه دانش مردم را به علم خویش بیفزاید. ارزش هر انسان را علم و عقلش تعیین میكند و عالمترین مردم، بیمناكترین آنان از خدای سبحان است. بین عالم و عابد فرق بسیار است؛ عالم صد پایه از عابد فزون دارد. همچنین اجر و پاداش عالم، از شخص روز? شبزندهدار جنگجوی در راه خدا عظیمتر است. اما باید دانست كه میوه دانش، عبودیت است. علم و دانش، كلیدی است كه تمام درها با آن باز میشود و هركس در جستوجوی آن باشد، بهشت در جستوجوی او برمیآید. در چهاردهمین شماره از مجموعه كتابهای "فانوس"، جملات قصاری با موضوع علم، آثار علم، علما و دانشمندان، علم و عمل و مال، و جهل و نادانی گردآوری شده است." |