| • چکیده : |
,"تاریخ اسلام پس از رحلت حضرت محمد(ص) شاهد شكل‌گیری فرقه‌ها و نحله‌های انحرافی در دین بوده است. مساله‌ای كه تا دوره معاصر و شكل‌گیری فرقههای هم‌چون بابیه و بهائیه نیز ادامه داشت. كتاب حاضر با نگاهی مستند به ایجاد فرقههای مختلف، نقش استعمار جهانی در شكل‌گیری فرهنگ وارداتی فرقه ساز را سیاستی سیاه می‌داند كه طی سده‌ها و با گروه گروه كردن مسلمانان، جهان اسلام را دچار مشكلات زیادی نموده تا از یكپارچگی اسلامی جلوگیری كند. نویسنده كه طی فصل‌های هشت‌گانه به بررسی فرقه‌هایی چون اسماعیلیه، شیخیه، اخباریه، احسائیه و سرانجام بابیه و بهائیه می‌پردازد، برای بررسی ریشه‌های این جریانات تا دوره یهودیان تازه مسلمان مدینه در عصر پیامبر(ص) به عقب برمی‌گردد و چنین نتیجه می‌گیرد كه در تمام دوره‌های تاریخی با توجه به گرایش یهودیان به فرقههای شبه اسلامی می‌توان دست‌های مرموز آنها را در ایجاد چنین فرقه‌هایی با هدف متزلزل كردن پایه‌های دین اسلام مشاهده كرد. نویسنده هم‌چنین از دوران صفویه به بعد به نقش استعمار بریتانیا در ایران و هند و برنامه‌های استعماری آنها به ویژه ایجاد فرقههای مذهبی برای كاهش قدرت اسلام و مذهب شیعه اشاره دارد. وی فعالیت اقتصادی انگلیسی‌ها در ایران را كه به دلیل نفوذ روحانیت در میان مردم و مخالفت آنها با برنامه استعماری بیگانگان محدود شده بود از دیگر دلایل نفوذ انگلیسی‌ها در میان مردان مذهبی و ایجاد فرقههای جدید می‌داند." |