| • چکیده : |
,"یكی از مباحث مهم كه به طور گسترده در آیات قرآن و روایات اسلامی بدان پرداخته شده و در طول تاریخ مورد توجه علما و عرفا و صالحان بوده، بحث گناهان است. گناه، مستیآور، و مستی آن به مراتب از شراب (كه مادر پلیدیها و بزرگترین گناه كبیره است) بیشتر و خطرناكتر است. مستی گناه نه نتها عقل را از بین میبرد بلكه قلب را به باتلاقی متعفن و گندیده مبدل میسازد، از قلبی كه متعفن گردید جز بیعدالتی و ظلم و جنایت و خونریزی و فحشا، چیز دیگری صادر نمیشود. بنابراین فرار از گناه نه تنها امری شرعی بلكه امری عقلی است. از آنجایی كه گناهان، آدمی را در سراشیبی سقوط اخلاقی و معنوی قرار میدهد و دنیا و آخرت انسان را تیره و تار و بنیادهای دینی را متزلزل و چهر? فرهنگ عمومی و مذهبی را تخریب میكند، شناخت عواملی كه سبب رهایی از گناهان میشود، امری لازم و ضروری است. از این عوامل میتوان حكمت، تقوا، یاد خدا، كمگویی دوری از دنیاگرایی، عبرت از سرگذشت گنهكاران، و اجتناب از شهوات را نام برد." |