| • چکیده : |
,"ایران از دیرباز فرنگ را میشناخته است و این آشنایی حداقل از روزگار اشكانیان صورت ملموس پیدا كرد. فرنگ و فرنگی از آن زمان تاكنون، به ویژه در سدههای اخیر، در گردش امور سیاسی، نظامی، اقتصادی و اجتماعی ایران ایفای نقش كردهاند كه گهگاه بسیار قاطع و تاثیرگذار بوده است. نگارنده در كتاب حاضر، به روزگاران گذشته رفته و اشاراتی را كه در تذكرهها، دیوانهای اشعار و رسالات به فرنگ و فرنگی شده است استخراج كرده و به ترتیب و با ذكر ماخذ ثبت نموده است. برخی از این منابع عبارتاند از: فارسنامة ابن بلخی، زینالاخبار، و وامق و عذرا. از مباحث مندرج در كتاب میتوان به فرهنگ در رباعیات ابوسعید و فرنگ و فرنگی در عجایبنامه و نیز شعر مولوی و حافظ اشاره كرد." |