| • چکیده : |
,"حكومت پهلوی یكی از كم‌دوام‌ترین سلسله‌های تاریخ ایران است. این پادشاهی كه به وسیل? رضاخان میرپنج و بنا به صلاحدید استعمار پیر در ایران شكل گرفت، از نظر مفاسدی كه حاكمانش به آن مبتلا بودند، هم‌چون مدت بقایش، در بین حكومت‌های ایرانی بی‌مانند بود. هر دو پادشاه سلسل? پهلوی به هیچ‌یك از اصول و ارزش‌های انسانی و اخلاقی پایبندی نداشتند. گرایش به مفاسد گوناگون كه از زمان پهلوی اول آغاز شد، پس از استحكام پایه‌های قدرت پهلوی دوم، با كمك بیگانگان و نیز گسترش دیكتاتوری داخلی به اوج خود رسید. خانواد? سلطنتی و دربار، مبدع و مروج انواع و اقسام مفاسد در حوزه‌های گوناگون بودند. فساد رایج در دربار به مرور به سایر اركان حكومت سرایت كرد، كم‌كم در انتظار نمایان شد و مردم ایران را با چهر? واقعی و نیز اعمال شیطانی حاكمان خود آشنا ساخت. در این نوشتار تلاش شده است، با بهره‌گیری از كتاب‌های خاطرات درباریان و اسناد و مدارك به دست آمده از دوران پهلوی دوم، مفاسد این دوره بررسی شود. گوشه‌هایی از مصادیق فساد اعضای خانواد? سلطنتی و نزدیكانشان، موضوع بررسی این كتاب است كه در سه بخش مفاسد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تبیین شده است. فساد سیاسی رژیم پهلوی شامل استبداد داخلی و وابستگی خارجی بود. مفاسد اقتصادی نیز شامل رشوه‌خواری، رانت‌خواری، اختلاس اموال عمومی و خروج ثروت‌های ملی توسط شاه و اطرافیانش و... می‌شده است. مفاسد فرهنگی رژیم پهلوی نیز مواردی چون ابتلای اعضای خانواده سلطنتی به امور غیراخلاقی و جنسی، غلب? فرهنگ غیراخلاقی و بی‌بندوباری غربی بر تمامی بخش‌های هنری كشور اعم از سینما، تئاتر، تلویزیون و... را دربرمی‌گرفت." |