| • چکیده : |
در كتاب پارهای از اصطلاحات تصوف با استناد به اقوال اشعار، آیات و احادیث شرح و توضیح داده شده كه از آن جمله است :فقر و فقیر، درویش و درویشی، صوفی و تصوف، حال، مقام، وقت، نفس، و دم .برای مثال در كتاب خاطر نشان میشود ... :زمانی منظور از فقر نداری فرد و نیازمندی وی به خدا است .در این حال او را فقیر گویند .این فقر نیز در موارد متفاوتی استعمال میشود : 1ـ گاه فقیر ترك دنیای مادی كرده است برای رسیدن به نعمتهای آخرت، در این صورت فقیر مرادف زاهد است2 .ـ زمانی فقیر ترك دنیا و آخرت كرده است برای رسیدن به حق، در این حال كلمه فقیر مرادف صوفی است كه به كلیت فانی در حق باشد .آنچه در این دفتر راجع به فقر و فقیر میخوانیم منظور صوفی و انسان كامل است ."" |