| • چکیده : |
,"تعامل فقه و كلام با یك‌دیگر به عنوان دو دانش، از سلسله مباحثی است كه در جغرافیای فلسفة فقه جایگاهی ویژه دارد. امروزه فقه به دلیل حضور فراگیر و احراز نقش محوری در عرصه‌های اجتماعی، به ویژه قانون‌گذاری، از اهمیت بسزای برخوردار است. از این رو، ضرورت سخن گفتن از تعامل دانش فقه و كلام كه بنیادهای كلامی فقه نظر دارد و دانش فقه را در برآوردن نیازهای اجتماعی توانا می‌سازد، مبرهن می‌شود. نگارنده در كتاب حاضر، در صدد تبیین چگونگی ارتباط بین دانش فقه كلام از دو منظر بیرونی و درونی است. وی تلاش می‌كند تا با استفاده از روش توصیف، تبیین و نقد، رابطة دو سویه بین دو دانش مذكور را به اثبات برساند." |