| • چکیده : |
,"براوئر (1881-1966 م) یكی از فیلسوفان و ریاضی‌دانان هلندی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می‌باشد. ریاضیات و فلسف? براوئر آشكارا در هم تنیده‌اند. ریشه‌های ریاضیات او به باورهای اولیه وی دربار? عرفان بازمی‌گردد. ریش? ابی دقیق تاریخی اندیشه‌های عرفانی ـ فلسفی براوئر ساده نیست، اما می‌توان ردی از اندیشه‌های عرفانی اروپایی و هندی، فلسف? كانت، شوپنهاور، پوانكاره و... را در شكل‌گیری تفكر او تشخیص داد. هم‌چنین براوئر را یكی از بنیانگذاران توپولوژی جدید می‌دانند. حل مسال? پنجم هیلبرت برای حالت یك بعدی، پیش‌زمین? تحقیقات بعدی براوئر را شكل داد. اصول فلسفی شهودگرایی او را می‌توان در مواردی خلاصه كرد، كه در كتاب حاضر به آن‌ها پرداخته شده است: ریاضیات «آفرینش آزاد ذهن» است، مستقل از تجربه؛ به این معنا كه ریاضیات حاصل یك فرایند پویایی مداوم ذهنی مستقل از تجرب? معنای عام است؛ تنها «شهود پیشینی» در آفرینش آزاد ریاضیات، حركت و زمان است؛ اشیای ریاضی «ساختمان‌های ذهنی» هستند؛ دامن? وجود اشیای ریاضی ثابت نیست؛ ریاضیات مستقل از منطق است؛ منطق یكی از كاربردهای ریاضیات است؛ و..." |