| • چکیده : |
,"ریشهیابی مشروعیت عزاداری و فضیلت آن با استفاده از سنت پیامبر اسلام (ص) و اهلبیت آن حضرت است. در این نوشتار سعی شده است جواز و مطلوبیت ذاتی سوگواری و عزاداری از دیدگاه عقل و نقل اثبات گردد و شبهات مربوط به آن نیز پاسخ داده شود. نگارنده عزاداری برای اولیای الهی به ویژه مصائب اهلبیت را مصداقی از تعظیم شعائر الهی دانسته و روایاتی از پیامبر و ائمه (ع) در فضیلت سوگواری و عزاداری برای احباء و اولیای الهی نقل مینماید. وی همچنین با توجه به سیره پیامبر اسلام و اهلبیت در گریستن برای مصیبت پدر و مادر و نزدیكان خویش اشاره كرده و آیاتی از قرآن كریم را كه اشاره به مسأله گریستن و آثار و فوائد آن دارد نقل و توضیح داده است. نگارنده به شبهات مخالفان شیعه از جمله ابن تیمیه و وهابیان در مورد عزاداری اشاره كرده و روایات متعددی از پیامبر و ائمه در مورد عزاداری به ویژه سوگواری بر امام حسین (ع) نقل كرده و در پاسخ به این شبهات شرح مینماید." |