| • چکیده : |
,"سومین مجلد از این مجموعه، در فصل اول فشردهای است از زندگی و آثار آلبركامو ـ فیلسوف فرانسوی قرن بیستم نویسنده در فصل دوم، ریشههای دینی اندیشهی فلسفی "كامو" را میكاود و تز لیسانس او یعنی متافیزیك مسیحی و فلسفهی نو افلاطونی را در كانون توجه، قرار میدهد. فصلهای 3 و 4 به تحلیل و نقد تریولوژی پوچی او اختصاص یافته است: "بیگانه"، "كالیگولا" و اسطورهی "سیسو فوس". فصل 5 شكلگیری و تحول كاموی اخلاقپرداز را در "چند نامه به دوست آلمانی"، "طاعون" "انسانطاغی" و "سقوط" بررسی میكند. به زعم مترجم: "پوچی در فلسفهی آلبركامو معنای منفی ندارد و به عكس، معنای آن مثبت و ایجابی است. منظور كامو از "پوچ" و "پوچی" این است كه جهان و زندگی معنا و هدفی بیرون از خودشان ندارد و جست و جوی چنین هدف و معنایی بیهوده و معانی و اهداف این چنینی كه برای جهان و زندگی عرضه میشوند، فریب یا خودفریبی است. بنابراین انسان پوچ یا پوچگرا كسی است كه بیمعنایی جهان و زندگی را میپذیرد. و با آن كنار میآید. انسان پوچگرا میداند كه جهان به اهداف او بیاعتناست و كار خودش را میكند و شعوری پشت آن نیست و نقشه و طرحی ندارد و این فقط خود انسان است كه میتواند به زندگیاش معنایی ببخشد، آن هم صرفا با زندگی كردنش یا به تعبیر خود كامو با جرعه جرعه نوشیدنش"." |