| • چکیده : |
,"در شماره‌ی دوم از این مجموعه، با هدف آشنایی خوانندگان با فلسفه‌ی "كیرگلور" ـ فیلسوف دانماركی ـ تصریح گردیده است: "كیرگلور، همتش بیشتر صرف شرح و بسط یكی از سه سپهر زندگی می‌كند كه صرفا یكی از گزینه‌های ممكن برای فرداست: سپهر دینی، علت این كه او بیشترین توجهش را معطوف سپهر دینی می‌كند، فقط این نیست كه این سپهر، سپهر انتخابی خود اوست، بلكه به این علت هم هست كه به گمان او هیچ فیلسوف یا متكلمی پیش از او به درستی درنیافته است كه مومن و دینی بودن به معنای واقعی چیست. شهرت كیرگلور غیر از این كه پدر اگزیستانسیالیسم شمرده می‌شود، به نگاه منحصر به فردی است كه به زندگی دینی دارد. كیرگلور با این تعریف از ایمان كه ایمان، باور آوردن به چیزی منطقا محال است از عقلانی به غیرعقلانی گذر می‌كند. به علاوه او این واقعیت را كه مومن عقلش را وامی‌نهد، لاپوشانی نمی‌كند، به عكس آن را می‌ستاید. به نظر او برای همین است كه ایمان چنین خاص و نایاب است، اما بزرگ‌ترین مانع برسر راه پذیرش نظر كیرگلور درباره‌ی دین، احتمالا این نیست كه می‌گوید دین غیر عقلانی است، بلكه این است كه می‌گوید ممكن است از مومن خواسته شود برای اثبات ایمانش، دست به كاری غیر اخلاقی بزند. علی‌رغم تاكید كیرگلور كه "فقط با ایمان می‌توان شبیه ابراهیم شد نه با قتل"، این نگرانی وجود دارد كه عده‌ای احساس كنند مجازند دیگران را بكشند، چون مدعی‌اند خدا به آنان چنین امر كرده است"." |