| • چکیده : |
,""در این كتاب برای بررسی فلسفه هنر هایدگر صرفا به رساله مشهور "منشا اثر هنری" اكتفا نشده بلكه دیگر نوشتهها و یادداشتهای فیلسوف خصوصا گفتارهای مربوط به "هولدرلین" و ملاحظات هایدگر در باب هنرمندان معاصر نظیر "كله و سژان" و نظرات او راجع به هنر آسیای شرقی مد نظر بوده است. نویسنده همهی این آرا را با توجه به كلیت اندیشهی فلسفی هایدگر و مراحل تحول فكری او تفسیر و تحلیل كرده است". "اندیشه هایدگر در نیمه دهه 1930 تحت الشعاع بر نهادهی معروف هگل در باب "مرگ هنر" بوده هایدگر نیز با هگل موافق است كه هنر "بزرگ" ـ و نه هنر كوچك ـ از زمان یونان، یا در بهترین صورت، از پایان قرون میانه امری درگذشته است. اگر چه هایدگر بر خلاف هگل معتقد است كه هنر بزرگ روزی ممكن است برگردد و معتقد است كه به جد باید در طلب چنین بازگشتی بود (بازگشتی كه در واقع "نجات" غرب را شكل میبخشد)، اما در این امر با هگل موافق است كه عصر حاضر ذاتا "بیهنر" است"." |