| • چکیده : |
,"«فلفلی» پسربچة مودبی بود كه با پدر و مادر مهربانش زندگی می‌كرد. یك روز وقتی پدر او از اداره برگشت، برای فلفلی یك جعبه مدادرنگی خریده بود. او با دیدن مدادرنگی‌ها خیلی خوشحال شد و از پدر تشكر كرد. سپس به اتاقش رفت و جعبة مدادرنگی را در كمد گذاشت. او آنقدر مدادرنگی‌ها را دوست داشت كه هرچه مادرش می‌گفت یك نقاشی با آنها بكش، از ترس تمام شدنشان نمی‌كشید. تا این كه یك شب خواب دید تمام مدادرنگی‌ها روی تختخوابش ایستاده‌اند. آنها شروع به حرف زدن با فلفلی كردند و به او گفتند كه از آنها استفاده كند تا بی‌استفاده نمانند و هر مداد به درد رنگ كردن چیزی می‌خورد، مثلا رنگ زرد به او گفت هروقت خواستی خورشید خانم یا گل آفتابگردان را رنگ بزنی از من استفاده كن. رنگ‌های دیگر نیز كاربردشان را به او گفتند. صبح فلفلی خوابش را برای مادر بازگو كرد و سپس جعبة مدادرنگی را برداشت تا یك نقاشی بكشد. در این داستان تخیلی، كودكان با كاربرد رنگ‌های مختلف در كشیدن نقاشی آشنا می‌شوند." |