| • چکیده : |
,"روزگاری، كاروانی هندی كه فیلی بزرگ با خود داشت به دیاری رسید. مردم كه فیل ندیده بودند، به میدان بزرگ شهر رفتند. حاكم شهر برای این كه مردم نفهمند او فیل ندیده است، تصمیم گرفت به دیدن فیل برود. حاكم و سه نفر دیگر شب برای دیدن فیل رفتند كه در اتاق تاریكی بود. هریك از آنها به قسمتی از فیل دست زدند و او را شبیه چیزی تصور كردند. حاكم دست به خرطوم فیل زد و او را شبیه ستونهای عمارتش تصور كرد، و پسر كوچكی همانموقع با شمعی كه در دست داشت آمد و فیل را دید. حاكم پرسید فیل چه شكلی بود. پسر گفت: «حیوانی با پاهای استوار، گوشها و دماغی بزرگ». از او پرسیدند چرا شب به دیدن فیل آمده است. گفت: «میترسیدم مردم با این شمع به من بخندند و مرا دیوانه بخوانند». «فیل در تاریكی» از مجموعه «داستانهای زیبای مولوی» است كه با نثری ساده و روان و تصاویری متناسب با آن برای گروه سنی «ب» و «ج» تدوین شده است. همچنین در كتاب شعر این داستان و مختصری از زندگینامة مولوی آورده شده است." |