| • چکیده : |
,"فینگیل كمی تپلمپل بود. او خیلی شیرینی و شكلات دوست داشت. برای همین مادر به فینگیل میگفت: «فینگیل جان نباید زیاد شیرینی و شكلات و آجیل بخوری، برای دندانهایت خوب نیست، تو باید دندانهایت را مسواك بزنی و بیشتر مواظب آنها باشی». اما فینگیل گوش نمیداد. او یك روز با گریه به پیش مادر رفت و گفت كه دندانهایم خیلی درد میكند. آنها به پیش دندانپزشك رفتند. دكتر بعد از درست كردن دندان، به فینگیل گفت: «نباید شیرینی و شكلات بخورد». فینگیل قول داد كه كمتر بخورد و مسواك زدن را فراموش نكند. هنگامی كه به خانه برگشتند و فینگیل مشغول مسواكزدن بود، دندان او افتاد. فینگیل ناراحت شد و به پیش مادر رفت و گفت: «دندونم رو موش خورد». اما مادرش با خنده گفت: كه این یك ضربالمثل است. تو بزرگ شدهای، چون دندانهای شیریات افتاده است. كتاب حاضر برای گروه سنی «ب» نوشته شده است." |