| • چکیده : |
,""قدیس مانوئل"، كشیشی است كه ایمان ندارد یا خیال میكند ایمان ندارد. او كه بسیار مردمدار است هم? عمرش را در سر و سامان دادن به ازدواجهای ناموفق و به راه آوردن فرزندان ناخلف یا آشتی دادن پدر و مادر با فرزندان گذرانده است. وی از همه بیشتر میكوشد تا آزردگان روحی را تسلی و افراد مشرف به موت را آرامش بخشد. كتاب حاضر داستان زندگی این قدیس و در واقع خود نویسنده است. در بخشی از پیشگفتار كتاب به گفت? یكی از ناقدان میخوانید: «اگر یك شاعر غزلسرا برای خودش یا معشوقش مینویسد، اونامونو (نویسند? كتاب) اساسا برای خدا مینویسد تا خدا را از كیستی خود آگاه كند و عمق نوشتههای اونامونو چیزی نیست جز مشق ایما و اشاره در برابر خداوند، به خاطر این كه خداوند فراموشش نكند». |