| • چکیده : |
,"«شكور» كه اینك امتحانات خرداد ماه را پشت سر گذاشته به همراه خانواده راهی روستایشان می‌شود. او در یكی از روزها «جمشید» ـ پسر ارباب ده كه برای شكار و تفریح به ملك پدرش آمده ـ را در حال تیراندازی به سمت لانة قرقی‌ها می‌بیند. شكور در همان حال با جنازة مادر قرقی‌ها مواجه می‌شود و زمانی كه به خانه می‌رود، همان شب تصمیم می‌گیرد تا به منظور نگهداری از جوجه قرقی‌ها آنها را به خانه بیاورد. او پس از آوردن جوجه‌قرقی‌ها به خانه نام یكی از آنها را مونس می‌گذارد. اما به رغم سعی بسیار در مراقبت از مونس به نتیجه‌ای نمی‌رسد و این بار تصمیم می‌گیرد تا او را به لانه‌اش ـ كه در باغ مشهدی محبوب است ـ ببرد. او شبی مه‌آلود به همراه مادرش راهی باغ می‌شود. در بخشی از داستان آمده است: «حال باید مونس را از بلوز درمی‌آورد و توی لانه‌اش می‌گذاشت. قصد این جدایی همیشگی، قلب او را در هم می‌فشرد و اشك به چشمانش دواند. آهسته لبة بلوزش را بالا زد و مونس را گرفت و خواست او را دربیاورد، اما مونس نوك خود را به پیراهن او گیرانده بود و جدا نمی‌شد». این داستان از زاویة دید دانای كل روایت شده است." |