| • چکیده : |
,"وقتی "ادواردا"ی 16 ساله در سوم ژانوی? 1970 به اغماء فرو رفت، آخرین گفت و شنودش با مادرش چنین بود: "مامی، قول بده هرگز مرا ترك نكنی". و مادرش پاسخ داد: "عزیزم مطمئن باش تو را ترك نمی‌كنم، قول می‌دهم، و قول، قول است". اكنون حدود 38 سال است كه ادواردا به اغما فرو رفته و مادرش با عشق و فداكاری از دختر بیمارش مراقبت می‌كند و در طول شبانه‌روز هر دو ساعت به او غذا می‌دهد. او با روحی? تسلیم و آرامش و در نهایت قدرت و ایمان با مشكلات و پیچیدگی‌های زندگی روبه‌رو شده و با حیرت‌انگیزترین شكل ممكن بر آن‌ها غلبه كرده است. او و دخترش تصویر واقعی هشیاری برتر و نزدیكی به خدا را به نمایش می‌گذارند. خانه‌شان عبادتگاهی دلپذیر و چشم? جوشان عشق و معرفت بی‌قید و شرط است. نگارند? كتاب حاضر داستان زندگی ادواردا و چگونگی عشق مادرش به او را بیان می‌كند." |