| • چکیده : |
,"هر سیستم نیازهایی دارد كه برای پاسخ‌گویی به آن‌ها پاسخ‌هایی پیشنهاد می‌كند. این نیازها بر اثر ارتباط متقابل انسان با طبیعت، انسان‌های دیگر و خودش شكل می‌گیرد. بر اثر ارتباط انسان با طبیعت نیازهای جسمانی و طبیعی شكل می‌گیرد. در ارتباط انسان با انسان‌های دیگر، نیازهای اجتماعی و بر اثر ارتباط انسان با خودش، نیازهای مالی انسانی تبلور می‌یابد. برای ارضای این نیازها، انسان‌های هر جامعه‌ای، بستگی به شرایط، پاسخ‌هایی را وضع می‌كنند، زیرا كه نیازها متغیرند و علت متغیر بودن آن نیز بستگی به پیشرفت جوامع، رشد فناوری و افزایش جمعیت انسانی دارد. این فرآیند و مراحل را "فرآیند كارآفرینی" می‌نامند. به عبارتی كارآفرینی را با سه رویكرد نیازسنجی، مشكل‌گشایی و زندگی‌سازی مد نظر قرار می‌دهند. از این رو با تجزیه و تحلیل انقلاب سال 1357 در ایران بر اساس این سه رویكرد و با شناسایی نقاط ضعف و قوت و با توجه به فرصت‌ها و تهدیدها، می‌توان راهبرد فردا را مهندسی كارآفرینانه نامید. مهندسی كارآفرینانه، شامل مهندسی فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است كه تمام ابعاد زندگی انسان را پوشش می‌دهد. این امر مستلزم مشاركت هم? انسان‌ها و تحقق سرمای? اجتماعی است. به همین دلیل نگارنده در كتاب حاضر كارآفرینی را بنیاد زندگی نامیده و مباحثی هم‌چون: كار در عصر كشاورزی، كار در عصر صنعتی، كار در عصر اطلاعات، نگرش كارآفرینانه، كارآفرینی، و مهندسی كارآفرینانه را مطرح كرده است." |