| • چکیده : |
این كتاب، ترجمه‌ای است از نمایش‌نامه كاهنه‌های باكوس" نوشته "اوریپید" (480 - 406 ق. م) ـ نویسنده یونانی. در این نمایش نامه "باكوس" یا "دیونیزوس"، خدایی مصیبت دیده از اساطیر یونانی است. خدایی كه خدایان دیگر در تعقیب اویند تا نابودش كنند. مصایب او حتی پیش از تولد آغاز می‌شود. روایات مختلفی از افسانه دیونیزوس وجود دارد؛ اما همه آن‌ها روایت مصیبت، مرگ و رستاخیز این كودك آسمانی است. در روایتی "هرا" همسر زئوس با نیرنگی رقیب خود "سلمه" را كه از زئوس باردار است نابود می‌كند. هرا، سمله را برمی‌انگیزد تا از عاشق خود به خواهش او تن می‌دهد. اما سمله با صاعقه‌های او از پا درمی‌آید. زئوس نوزاد را از شكم مادر نجات می‌دهد و در ران خود می‌دوزد تا زمان تولد فرا رسد. ادامه این روایت در سنت اورفه‌ای چنین است: "پسر تازه زای زئوس را موسوم به دیو نیزوس، یا بنا به روایت دیگر زاگریوس، تاتیان‌ها ربودند. او كوشید با تغییر شكل خود، به ترتیب به بز، شیر، مار، ببر، و نره گاو بگریزد یا اسی كنندگان خود را گیج سازد. زمانی كه وی در آخرین هیات مبدل خود بود، تایتان‌ها او را قطعه قطعه كردند و گوشش را خام خوردند. زئوس با برق آذرخش، تایتان‌ها را كشت، بدین سان از دوده بازمانده آتشی كه آن‌ها را سوزاند، آدمیان به وجود آمدند. سر دیونیزوس به دست "آتنه" یا "رئا" نجات داده شد، اندام‌های متلاشی شده، دیسیكتا ممبرا، معجزه‌وار به هم پیوست، دیونیزوس دوباره زنده شد....."." |