| • چکیده : |
,"یك خانوادة هفت‌نفری در دهی زندگی می‌كردند. اعضای این خانواده پدر، مادر و پنج دختر بودند. خداوند این خانواده را دوست داشت و هرشب هفت قرص نان به آنها هدیه می‌داد. آنها با وجود این كه خانوادة فقیری بودند، اما احساس خوشبختی می‌كردند. بعد از چندی، مادر در بستر بیماری افتاد و از دنیا رفت. پدر برای سرپرستی دختران، با زن دیگری ازدواج كرد. با آمدن نامادری به خانه، باز خداوند هفت قرص نان را هر شب به آنها هدیه می‌داد. روزی نامادری به پدر گفت كه اگر دخترانش را در بیابانی رها كند كه آنها راه خانه را گم كنند، می‌توانند هر شب هفت قرص نان بخورند و سیر شوند. پدر فریب نامادری را خورد، بنابراین دختران را به بیابانی برد و آنها را در گودال عمیقی فرستاد و خود بازگشت. خداوند آن شب دو قرص نان به پدر و نامادری داد و پنج قرص نان در بیابان به دختران هدیه داد. دختران در گودال صدای پیرزنی را شنیدند. پیرزن یك كفش پاشنه‌طلا داشت و به پای دختران پوشاند. كفش پاشنه‌طلا به پای دختر كوچك جور شد و پیرزن او را برای پسرش خواستگاری كرد. زنان ده در خانة پیرزن جمع شدند و چون دختران زیبا بودند، هركدام از آنها را برای پسرانشان خواستگاری كردند. در این كتاب سرنوشت دختران و پدر و نامادری آنها، همراه با تصاویر، برای گروه سنی «ب» و «ج» به تصویر كشیده شده است." |