| • چکیده : |
,"كفشدوزك هر روز به كنار بركهای میرود و به تصویر خود در آب نگاه میكند. او خود را با خالهای سیاه زیباترین موجود میداند، تا این كه یك روز گل بسیار زیبایی را میبیند. كفش دوزك از گل میخواهد تا روی گلبرگهایش بنشیند، اما گل نمیپذیرد چون خالهای كفشدوزك را سیاه و زشت میداند. كفشدوزك ناراحت میشود و به راه میافتد. او در مسیر خود با موجودات گوناگونی روبهرو میشود و برای شاد كردن آنها، خالهایش را یكی پس از دیگری میبخشد. نویسنده در اثر حاضرـ كه در قالب شعر به چاپ رسیده است ـ با استفاده از نمادها و لایهلایه بودن متن، سعی میكند تا به مخاطبش با هر نگاهی دستآوردی فراخور حال بدهد كه میتواند از روایتی ساده و داستانی تا برداشتی كاملا عرفانی، دامنهدار باشد." |