| • چکیده : |
,"«كلاریس» با پدر و خواهر خود زندگی میكرد. برادرش كاظم خارج از كشور بود. با وجود این كه كلاریس مشكلی نداشت، اما همیشه غمگین بود و در تنهایی خود به ساحل خیره میشد. گوش میكرد و همزمان آواز میخواند و گریه میكرد. كلاریس 25ساله شده بود. او زیبا و ساده و بیآلایش و مورد حسادت زنان و دختران فامیل بود. او در یك بانك برای حسابداری استخدام شد و با فردی به نام كامبیز كه مثل خودش از خانوادة بافرهنگ و مذهبی بود ازدواج كرد. روزهای خوش آنها كمدوام بود. كامبیز در اثر تصادف ویلچرنشین شد و قدرت تكلم خود را از دست داد. كامبیز بعد از مداوا در خارج از كشور توانایی راهرفتن پیدا كرد. اما هیچگاه نتوانست صحبت كند. او در دفتر خود برای كلاریس مینوشت كه اگر او را دوست دارد دنبال زندگیاش برود، اما كلاریس در وجود كامبیز اشكال مهمی نمیدید و عاشقانهتر به زندگی با او ادامه میداد. در این كتاب داستانهای دیگری با عناوین دختر ایل، سرنوشت، در سرای بیكسی، خاطرات مرده، راز شب و... به نگارش درآمده است." |