| • چکیده : |
در این داستان، جلال آریان "ـ استاد دانشكده نفت آبادان ـ با "خداداد بهرامی "شاگرد سابقش در هنرستان صنعتی شركت نفت در اهواز روبهرو میشود . در همین حال، "آریان "میخواهد به پیرمرد فرو افتاده گوژپشتی كمك كند تا از زمین بلند شود .به زودی معلوم میشود كه پیرمرد گوژپشت پدر "خداداد " است كه اینك خداداد به دنبال او آمده است .طی گفت و شنود با "خداداد "مشخص میگردد كه پدر او، "ابو بوارده"، سالها پیش از این در آبادان كارگری بوده كه زیردست انگلیسی كار میكرده است .او پس از چند بار، ازدواج، سرانجام با پرستاری از بیمارستان شركت نفت زندگی مشتركی آغاز میكند .اما زن برای بچه خود شناسنامهای با نام خانوادگی خود، میگیرد .شش سال بعد ابو بوارده كه بیسواد است از ماجرا مطلع میشود و با بچهاش به اهواز میگریزد و با گدایی فرزند را بزرگ میكند .سرانجام، "خداداد بهرامی "كارمند شركت نفت میشود و با عضویت در بسیج صنعت نفت، در حلبچه معلول شیمیایی شده به تهران میآید و در شهرك اكباتان ساكن میگردد .یك روز پدر در حضور جلال آریان با كوبیدن قاب عكس مادر خداداد، بر گیجگاه پسر، او را به شدت مصدوم میسازد .خداداد بدین ترتیب به بیمارستان روانه میگردد، اما او به به سبب ضربه پدر بلكه به خاطر بمباران شیمیایی جان میسپارد، زیرا او به سرطان مبتلا شده بود . با این همه، خداداد قبل از مرگ، آپارتمان خود را میفروشد و پول آن را به نام پدرش، به خانه سالمندان كهریزك ـ برای نگهداری او ـ میفرستد ." |