| • چکیده : |
,""تهران" از قدیم الایام وجود داشته و در دوره‌ی شاه طهماسب صفوی آباد شده است. شاه طهماسب در سال 961 ق دستور داد بارویی با صد و چهارده برج دور تهران بنا نمودند و در هر برج یك سوره از سوره‌های قرآن را دفن كردند، سپس چهار دروازه برای شهر ساختند. در همین زمان ارك و بازار تهران و مسجد جامع بنیاد شد و تهران صورت شهر به خود گرفت، ولی در فتنه‌ی افاغنه، شهر تهران آسیب فراوان دید. كریم‌خان زند ارگی جدید برای تهران ساخت كه هنوز هم به نام خلوت كریمخانی در كاخ ابیض باقی است. ترقی تهران از زمان آقامحمدخان قاجار؛ یعنی زمانی كه به عنوان پایتخت انتخاب گردید شروع شد و رفته‌رفته اعیان و رجال كشور و اتباع آنان از نقاط مختلف كشور رو به تهران آوردند و در آن ساكن گردیدند و بر توسعه‌ی شهر و جمعیت آن افزودند. در زمان ناصرالدین شاه قاجار شهر را برمبنای علمی از چهار سمت توسعه دادند. از سال 1300 شمسی، زمان رضاشاه، ترقی سریع تهران آغاز گردید و موسسات مختلف یكی پس از دیگری به وجود آمد. كتاب حاضر برگزیده و خلاصه‌ی تاریخ تهران است كه در گذشته در 2 مجلد چاپ شده بود. هدف از تلخیص این كتاب، برخی از رویدادهای تاریخ و شرح حال بسیاری از افراد بوده است كه با موضوع تاریخ تهران ارتباط مستقیمی نداشته‌اند. در كتاب نخست تاریخ تهران از دوره‌ی صفویه تا رضاشاه پهلوی (1320 ش) بیان شده و آن‌گاه نویسنده به ذكر تاریخ و آثار، ابنیه، گذرگاه‌ها و... قسمت شمالی، جنوبی، غربی و شرقی تهران پرداخته است." |