| • چکیده : |
,"روابط بسیاری از ما انسانها، خشك و بیروح و ماشینی است. در حالی كه این عنوان را با خود یدك میكشیم كه اشرف مخلوقات هستیم و خود را از همة موجودات برتر و بالاتر میدانیم، اما دكتر شریعتی در سخنی گفته است: «هر موجودی در طبیعت آنچنان است كه باید باشد و تنها انسان است كه هرگز آنچنان كه باید باشد، نیست». مصداق بارز آیة 179 سورة اعراف كه میفرماید: در بین همنوعان ما كسانی هستند كه مانند حیوانات میباشند، بلكه كمتر از آنها هستند و این آیة شریفه آنها را اینگونه معرفی میكند كه عقل دارند، اما با آن اندیشه نمیكنند، چشم دارند اما با آن نمیبینند، گوش دارند، اما با آن نمیشنوند، خلاصه سخن، اینها غافلان هستند؛ یعنی آنچه كه باید باشند، نیستند. نگارنده در این كتاب، در قالبی طنزگونه به گفتوگو با حیوانات (پشه، مار، الاغ) پرداخته و طی آن به فواید این حیوانات برای انسان و همچنین شباهتهای بین این حیوانات و انسانها از نظر رفتاری اشاره كرده است." |