| • چکیده : |
این كتاب در نه فصل تدوین شده است .نویسنده در فصل اول و ملحقات آن، مفهوم گفتمان "و كاربرد روزانه آن را در سخنرانیها، مقالات و كتابها ریشهیابی كرده است .او پس از ریشهیابی این مفهوم به نقد نظرات "امیل بنونیست "و تمایزی اشاره نموده كه وی میان قلمروهای "تاریخ "و "گفتمان " قائل شده است .مطالب فصل دوم به نقد نظرات "زلیگ هریس "و تجزیه و تحلیل او از پیكره زبانی اختصاص دارد .فصل سوم شامل بررسی فشردهای است از دیدگاههای "میشل فوكو "درباره گفتمان .نویسنده معتقد است كه "فوكو از جمله متفكران فرا ساختارگرا و فرامدرنی است كه تاثیر به سزایی در شكلگیری این مكاتب جدید گذاشته و عقاید وی، بیش از دیگران، در حال وارد شدن به قلمروهای متفاوت اندیشههای ایرانی است ."نگارنده در فصل چهارم رابطه زور و گفتمان را در شكل دادن به مرزهای اجتماعی بررسی میكند . فصل پنجم مطالعهای است تطبیقی درباره ویژگیهای اندیشه مدرنیته و فرا مدرنیته، و این كه چرا هم پیروان و هم مخالفان اندیشه فرا مدرنیته برای اثبات نظرات خود به "كانت "استناد میكنند .در فصل ششم فرآیند تاریخی ـ گفتمانیای بررسی میشود كه بهزعم نویسنده، این فرآیند، مغرب زمین مدرن از روشنگری تا روشنفكری طی كرده است .وی پس از مطالعه فشرده این فرآیند بر آن است تفاوتهای آن را در ایران بازگو نماید .فصل هفتم مقایسهای است میان عقاید "جان لاك "و "توماس هابز "درباره راهی كه انسان از وضعیت طبیعی تا ورود به جامعه مدنی طی كرده است .در فصل هشتم دو كتاب "شهریار "اثر ماكیاولی و "شهریار مدرن "نوشته آنتونیو گرامشی با یك دیگر مقایسه میشود . فصل نهم كتاب نیز ترجمه مقالهای است از "بروس لینكن "تحت عنوان "یادداشتهایی در راستای یك تئوری مذهب و انقلاب ."" |