| • چکیده : |
,"گیاهدرمانی در ایران، از اولین روشهای درمانی است و قدمت آن به دورة بابلیان و درمان با ریشه و ساقه و برگ گیاهان برمیگردد. گیاهان به سه روش خوراكی، مالیدن و بخور دادن، برای درمان مورد استفاده قرار میگیرند. در روش خوراكی، از عصاره و جوشاندة گیاه و گاه خود گیاه به صورت طبیعی استفاده میشود. در روش مالیدن، فشرده یا عصارة گیاه، به صورت مایع درمانبخش، روی قسمت مورد نظر مالیده میشود. روش بخور دادن در ایران رایج بوده و طی آن از گیاهانی مانند كندر، صندل، كافور و عود استفاده میشده است. نگارنده در كتاب حاضر به معرفی گیاهان دارویی مختلف و خواص درمانی آنها برای بیماریهای گوناگون پرداخته است. از این گیاهان درمانی میتوان به آویشن، بهدانه، پونه، زعفران، عناب، گزنه، شیرینبیان، مرزه، و نعناع اشاره كرد." |