| • چکیده : |
در این كتاب، اشعار گیوم آپولینر "شاعر لهستانی الاصل فرانسوی زبان، نقد و بررسی شده است .در بخشی از كتاب آمده است" .آپولینر فراتر از هر چیز شاعری غنایی بود و بخش عمدهای از اشعارش از زبان اول شخص سروده شده .... در واقع او در خیل نویسندگان ـ و خوانندگان ـ قرن بیستم كه در جست و جوی هویت توصیف ناپذیر خود بودند، از همگان جلوتر بود و روشنتر سخن میگفت . این بی ریشگی شاعر آزادی نشاط آوری به شعرش داده بود .او نه پایبند سنتی بود و نه حریم ممنوعی میشناخت ....او از مبدا مشخصی نمیآمد و مقصد معینی هم نمیشناخت .تصویری كه در شعرش بسیار تكرار شده قطب نمایی است كه در آن واحد چهار جهت اصلی را نشان میدهد ."..." |