| • چکیده : |
,"یكی از روزهای بهاری مادر رو به «لارا» كرد و گفت: «روز یك‌شنبه همگی با هم به آسمان‌نما می‌رویم». اما لارا از حرف‌های مادر چیزی نفهمید. بالاخره روز یك‌شنبه فرا رسید و لارا با پدر و مادر و برادرش «لورنس» به آسمان‌نما رفتند. داخل ساختمان تاریك بود. آن‌ها روی صندلی‌های قرمز نشستند. ناگهان سقف سالن برق زد و ستاره‌ها و سیارات روی سقف نمایان شدند: راهنمای سالن دربارة آن‌ها توضیح داد؛ اسم یكی از آن‌ها «خرس بزرگ» (دب اكبر) بود. وقتی كه همگی به خانه برگشتند. لارا ازمادر پرسید «خرس بزرگ همیشه تنها است؟» مادر در جواب لارا گفت: «نه عزیزم، خرس كوچك هم در كنارش هست.» این جملة مادر، لارا را خوشحال كرد و لارا تصمیم گرفت شب‌ها یك ظرف عسل پشت پنجره بگذارد، چون می‌دانست كه خرس‌ها عسل دوست دارند." |