| • چکیده : |
در این داستان كه به شكل مصور و رنگی است یك روز خورشید از پشت كوهها بیرون میآید و نخست پرندههای جنگل و در پی آن گلها را از خواب بیدار میكند .پس از آن اردك پر حنایی را كه بر روی تخمهایش خوابیده از خواب بیدار میكند و میگوید :نگران تخمهایش نباشد ;زیرا او با گرمای خودش گرمشان میكند تا اردك بتواند دانهای برای خود فراهم سازد .سرانجام خورشید، خوشحال از دیدن آن همه زیباییها به طرف كوه روان میشود تا بخوابد در این هنگام ستاره كوچولویی به او میگوید كه چیزهای زیبای دیگری هم هست ك خورشید هرگز نمیتواند ببیند و تنها ستاره كوچولو قادر به دیدن آنهاست .از جمله درخشش كرمهای شبتاب، و شكفتن غنچه گلهای زببا نیز شنیدن زیباترین نغمههای شبانه كه همانا لالایی قشنگ مادران است كه برای كودكان خود میخوانند . |