| • چکیده : |
,"ما آرزوهای خود را ـ به صورت دعا بر زبان جاری می‌كنیم و به امید تحقق آن‌ها می‌نشینیم، غافل از آن‌كه ایجاب و برآورده شدن خواسته‌ها نیز مراحل خاص خود را دارد كه باید به آن‌ها توجه شود تا به مقصد و مقصود رسید. گام نخست آرام ساختن جسم و جان از هر فكر منفی و سیاه و هر كینه است، و مرحله دوم تمركز بر خواسته‌ها و تقریر دعایی كه با خلوص نیت ادا شود. صفای باطن و خلوت جان است كه با نیایش و راز و نیاز و دعا در هم آمیخته می‌شود و اعجازها می‌آفریند. به گونه‌ای كه گفته‌اند: بیماران را شفا می‌بخشد، درهای زندان‌ها را باز می‌كند، ظالمان را سرنگون می‌سازد، داد ستمدیدگان را می‌ستاند، دردمندان را از درد و رنج می‌رهاند و آرامش و شفا می‌بخشد. نویسنده در این كتاب معجزات دعا را برمی‌شمارد و دو راه توسل به آن را كه تلقین و تمركز و تمرین است نشان می‌دهد، بر این اساس، ضمن درج بخش‌هایی از تفسیر مزامیر و چكیده‌ی تفسیری از زبور، این موارد را عامل آرامش باطن و زندگی دانسته است: دعا، بخشش دیگران، بینش و بصیرت، عشق‌ورزی، اعتماد به نفس، نترسیدن، غلبه بر خشم، مهار تشویش و اضطراب، ایمان به قدرت خدا، نظم و انظباط در ذهن و ضمیر، شكرگذاری، كشف قدرت‌های باطنی و..." |