| • چکیده : |
,"من و مادربزرگ با هم زندگی می‌كردیم . او همیشه نگران بود، نگران چی؟ هیچ‌وقت نمی‌فهمیدم، آن روزها از هر پدیدة نویی مانند مد لباس که می‌آمد، استقبال می‌كردم و با هیجان به سویش می‌دویدم. تا این كه با همین رویاهایم راهی سرزمین‌های دور شدم و مادربزرگ را تنها گذاشتم. همیشه فكر می‌كردم دوباره او را خواهم دید، اما فقط خبر رفتنش برای همیشه را شنیدم. بعد از گذشت سال‌ها در سیدنی با دخترم «لیلا» زندگی می‌كردم. همه‌چیز از آن روز سرد زمستانی آغاز شد كه او را ساكت و غرق در فكر گوشة اتاقش دیدم. اول هرچه از او سوال كردم كه اتفاقی افتاده؟ جواب درستی نداد. تا این كه خودش گفت می‌خواهد برود و برخلاف میل من یك روز با چمدانی پر از آینده از پیش من رفت. او به شهر «ساری» و خانة قدیمی مادربزرگ بازگشت و من ماندم و دنیایی غریب." |