| • چکیده : |
دكتر ون ـ شوچی"، در سال 1992، اثری تحت عنوان، "كشاكش‌های مسلكی در چین نوین :دموكراسی و اقتدارگرایی "به رشته تحریر در آورده كه در واقع تاریخ تحلیلی و انتقادی سیر ایدئولوژی در چین قرن بیستم میلادی است .ترجمه حاضر مربوط به بخش "مائو "از كتاب یاد شده است .نویسنده در این بخش، زندگی، افكار و اندیشه‌های سیاسی، فلسفی، اقتصادی و فرهنگی مائو را تحلیل نموده است" .مائو فلسفه كشورداری در چین را با اصول ماركسیسم در آمیخته است . اصل "هماهنگی بزرگ "در فلسفه كنفوسیوسی را در قالب سوسیالیسم پیاده كرده است .در حكومت او، ایدئولوژی و سیاست حرف اول را می‌زنند، در حالی كه اقتصاد و زیربنای مادی، ناگزیر به فرمانبرداری از آنها هستند .در اقتدار بی چون و چرای حزب كمونیست چین و خط فكری رسمی آن (سیاست پرولتاریا یا توده‌ای)، جایی برای روشنفكران آزاد اندیش وجود ندارد .مائو می‌خواست یك چین قدرتمند و امپریالیسم ستیز را بنیان نهد، از این رو ماركسیسم را مناسب‌ترین حقیقت برای نیل به این هدف یافت .به بیان دیگر، ماركسیسم در نزد مائو، یك "راهنمای عمل "است |