| • چکیده : |
,"«بهادر» همیشه آروزی داشتن یك گربه را داشت. او آرزوهایش را به پدربزرگ میگفت. او هم میگفت: دعا كن تا خدا دعایت را برآورده كند. یك روز كه بهادر و پدربزرگش از گردش باز میگشتند در خانه بچه گربه سیاهی را دیدند كه در گوشهای از حیاط دراز كشیده بود و میلرزید. پدربزرگ به بهادر گفت: آرزویت برآورده شد، او را بغل كن و به خانه بیاور. روزها میگذشت و پدربزرگ و بهادر و گربه با هم صمیمیتر میشدند، اما دیری نگذشت كه پدربزرگ بیماری سختی گرفت و از دنیا رفت. بعد از آن كسی در خانه گربه را دوست نداشت؛ تا جایی كه بالاخره گربه از خانه رفت. بهادر خیلی ناراحت شد. یك روز كه مادربزرگ برای خرید به مغازه رفته بود متوجه شد كه كیفش را در راه گم كرده است. در همان لحظه گربه بهادر داخل مغازه میشود و كیف مادربزرگ را، كه در كوچه افتاده بود، به او میدهد. از آن پس همه گربه را دوست داشتند. بهادر پس از این ماجرا تصمیم گرفت در آینده دامپزشك بشود." |