| • چکیده : |
,"«مراد» مارگیری بود كه مردم دیگر برای معركهاش جمع نمیشدند و چون مارهایش كوچك و بیجان بودند همه او را مسخره میكردند. بنابراین روزی مراد مارش را به عطاری برد و فروخت و سپس با دلی شكسته راهی كوهستان شد. در راه برف تندی میبارید و مراد هم كه دیگر خسته شده بود برفها را كنار زد تا كمی بنشیند و استراحت كند كه ناگهان با یك اژدها روبهرو شد و گمان كرد كه مرده است. پس او را در گاری گذاشت و راهی شهر شد. در آنجا معركهای گرفت كه به گوش سلطان هم رسید. باران سكه به طرف مراد میبارید؛ طوری كه كف گاری پر از سكه شده بود. اما ناگهان اژدها بیدار شد و به پیر و جوان رحم نكرد و همه را درید و جوی خون در شهر به راه افتاد. اژدها نمرده بود، بلكه به خواب زمستانی فرو رفته بود و زیر نور آفتاب بیدار شده بود. او سرانجام به كوهستان بازگشت، اما صدها كشته و زخمی در شهر برجای گذاشت. این داستان اقتباسی است از یكی ازحكایتهای «مثنوی» كه به همراه ابیاتی از آن و شرح واژگان دشوار در پاورقیها به چاپ رسیده است." |