| • چکیده : |
,"سال‌ها پیش كه بیشتر ساكنان تجریش روستایی بودند، و رفت و آمد بسیار مشكل بود. بچه‌ها هرروز از خیابان‌های پربرف و یخ تجریش به سختی عبور كرده و خود را به مدارس شمیران می‌رساندند. در آن زمان فردی به نام مشهدی «محمدعلی» كه فرد دلسوزی بود و در تجریش زندگی می‌كرد با فروش اثاث خانه اتوبوس كهنه‌ای خرید و با آن هر روز بچه‌ها را به مدرسه می‌رساند. بچه‌ها او را «مشدی ممدلی» صدا می‌زدند و در وسط راه كه اتوبوس متوقف می‌شد بچه‌ها آن را هل می‌دادند و آواز می‌خواندند. كار هر روز بچه‌ها هل دادن اتوبوس با آواز بود تا این كه اتوبوس خراب شد و اهالی برای حل این مشكل دست به كار شدند." |