| • چکیده : |
,"یونس (ع) پیامبری بود كه در شهر نینوا زندگی میكرد. مردم آن شهر نادان و بتپرست بودند. حضرت یونس سالهای بسیاری مردم را به سوی خدا دعوت كرد ولی هیچكس به سخنان او گوش نمیداد تا این كه صبر یونس (ع) تمام شد و از خدا خواست بر آنها عذابی سخت بفرستد و خداوند دعای پیامبر خویش را پذیرفت و روز معینی را برای نزول عذاب مقرر فرمود. یونس به مردم پیشنهاد كرد كه توبه كنند ولی مردم شهر او را مسخره كردند. یونس (ع) نیز از شهر خارج گردید و منتظر فرمان خداوند نشد. هنگامی كه نشانههای خشم خداوند آشكار گردید مردم از رفتار و كردار خویش پشیمان شدند و توبه كردند و خداوند مهربان نیز آنان را بخشید. خداوند از این كه یونس (ع) مردم را تنها گذاشته بود ناخشنود بود. از طرفی هنگامی كه یونس (ع) از میان مردم رفت و به ساحل دریا رسید سوار بر كشتی شد. خداوند به نهنگی دستور داد تا راه را بركشتی ببندد و یونس (ع) را ببلعد. یونس (ع) همانجا با خداوند راز و نیاز كرد و به دلیل اشتباهش عذرخواهی نمود. خداوند صدای او را شنید و به نهنگ دستور داد یونس (ع) را به ساحل بیاورد. او در شكم ماهی خیلی ضعیف شده بود بنابراین خداوند بوتهی كدویی در نزدیكی او رویاند. هنگامی كه حال یونس (ع) خوب شد خداوند دوباره او را به سوی مردم نینوا فرستاد. مردم از دیدن او شاد شدند و به خاطر رفتار گذشتهی خویش پوزش خواستند. یونس (ع) در كنار مردم سالهای بسیاری زندگی كرد و دستورات خداوند را به مردم ابلاغ نمود." |