| • چکیده : |
,""اشترنامه"، سومین مثنوی از پنج گنج محمد حسین معروف به حسینی شیرازی است كه در وزن "مفتعلن مفتعلن فاعلن" (بحر سریع مطوی مكشوف) سروده شده است. این منظومهی عرفانی كه در میان عشق، سلوك و مشكلات طریقت است، از یك مقدمهی بلند و چهل مقاله فراهم آمده است و از دیدگاه ساختاری با مثنوی مهر و ماه ـ دومین منظومه از پنج گنج حسینی ـ همانندی آشكار دارد. هریك از این مقالههای چهلگانه از سه بخش تشكیل شده است: نخست بخش منثور؛ دوم بخش اولیهی منظوم كه با عبارت خیزشتربان كه... آغاز شده است؛ و بخش سوم كه بیان حكایتی منظوم در پیوند با موضوع همان مقاله است. شتر توصیف شده در این اشترنامه را در بسیاری موارد میتوان نمادی از نفس، جسم، و تن به شمار آورد. در مقالهی چهاردهم این نماد، بسیار روشن و آشكار بازنمود شده است. در مقالهی یاد شده، شاعر از شتربان درخواست میكند كه بر شتر او بار اضافی بنهد تا سركشیهای او مهار شود و دلداده را به دلدار برساند. كتاب حاضر، تصحیحی است از "اشترنامهی" حسینی كه بر اساس نسخهی كتابخانهی علامه طباطبایی و پس ازمقابله با نسخهی كتابخانهی ملك و چاپ سنگی اشترنامه سامان یافته است." |