| • چکیده : |
,"اقامت در «مجتمع اقامتی خاص» گرچه میتواند همراه با نوعی اجبار به نظر برسد، اما معماری نوین توانسته است با خلق كیفیات فضایی متفاوت، تعریفی جدید از زندگی در مسكن دستهجمعی ارائه دهد. هرچند در گذشته نیاز و توجه چندانی به این عملكرد نبود، اما با گذشت زمان و تغییر نحوة زندگی و روابط اجتماعی، لزوم توجه به این نوع از مسكن در كنار دیگر انواع، بیش از گذشته احساس شد. از این رو آثار موفق بسیاری از معماران آن دوره در این زمینه دیده میشود، تا حدی كه امروزه میتوان آن را بخشی اساسی از امكانات و كاربردهای شهرها دانست كه در ارتقاء كیفیت زندگی شهری موثر است. برای مجتمع اقامتی در حوزة معماری میتوان سه شاخصه معرفی كرد؛ اول این كه مجتمعها به گروهی خاص با نیازهای مشترك و جمعی تعلق دارد. دوم این كه اقامت در آن بلندمدت است به گونهای كه بتوان به آن «مكانی برای زندگی» گفت و سوم این كه مدیریت و ادارة مجموعه به صورت تشكیلاتی است. در مجموعة حاضر 50 مجتمع اقامتی شامل آثاری از معماران معروفی چون «آلوارآلتو»، «استیفن هال»، «هرمان هرتسبرگر» و همچنین انواع متداول این عملكرد نظیر «خوابگاه دانشجویی»، «خانة سالمندان» و «محل اقامت شهروندان تحت مراقبت» معرفی شده است." |