| • چکیده : |
نویسنده در آغاز كتاب خاطرنشان میكند: این چند نوشته را سعی كردهام با روحیه یك جنگجوی مغول بنویسم... مبارزه هر جنگجوی ایلیاتی مبارزهای است با دنیای سكون كه اگر خونی هم ریخته میشود خون تمدن و شهرنشینی است. میشود گفت كه این نوشته سعی دارد مثل همان شورش چنگیز هجومی علیه كلمات علیه منطق علیه آن فرهنگی كه سكون را تحسین میكند باشد. شورش كلمات، شورش عقل، انفجار ذهن". در پایان یكی از نوشتهها كه "جرقه آخر: قسمت منفور" نام دارد آمده است: ... هنر زیبایی نمیشناسد، تناسبات نمیشناسد، رنگ و نور و حجم و ریتم و قافیه نمیشناسد. هنر یعنی حركت، هنر یعنی رفتن، یعنی آزادی، یعنی تولید آن فضای خالی، تولید آن چیزی كه هیچ كس نمیخواهد، تولیدآن دنیای پر حركت، دنیایی كه در آن میشود رفت، همه چیز را رها كرد، فرار كرد، بیفایده را به راحتی میشود رها كرد. آن قسمت منفور همان جای فرار است"." |