| • چکیده : |
,"مسئولیتپذیری یعنی قابلیت پذیرش. پاسخگویی و به عهده گرفتن كاری كه از كسی درخواست میشود و شخص حق دارد كه آن را بپذیرد و یا رد كند. مسئولیت با وظیفه تفاوت دارد؛ وظیفه كاری است كه یك نفر به دیگری محول میكند و باید حتما انجام بگیرد. در واقع مسئولیت انتخابی آگاهانه است. كودكی كه از ابتدا امكان استقلال به او داده شده باشد، آمادگی بیشتری برای پذیرفتن مسئولیت خواهد داشت. مسئولیتپذیری بخشی از رشد شخصیت كودك است. كودك از سن دو تا سه سالگی نیاز دیگران و اهمیت دادن به آن و نیز انتظارات دیگران از خویش را درك میكند و این روند، حس مسئولیتپذیری را در او ایجاد میكند. پدر و مادر باید الگوی این مسئولیتپذیری را به او بیاموزند، زیرا اگر پروسهی مسئولیتپذیری به درستی در تربیت فرد شكل نگیرد، بعد از هجده سالگی، زمانی كه شخصیت فرد شكل گرفت، دیگر نمیتوان او را تغییر دارد، در این صورت یا باید خانواده خود را با او وفق بدهد یا او را مجبور كند كه با محیط خانواده سازگار شود و اگر این شخص نتواند خود را با خانواده هماهنگ كند بهتر است از خانواده جدا شود و زندگی مستقلی برای خویش تدارك ببیند. نگارنده كتاب حاضر را به موضوع "مسئولیتپذیری" اختصاص داده و موضوعاتی ازاین دست را در قالب پرسش و پاسخ مطرح میسازد: چگونگی شكلگیری وابستگی و استقلال، بهترین روش درخواست مسئولیت، رابطهی استقلالطلبی و مبارزهی قدرت، شیوهی برخورد با فرزندی كه مقررات خانواده را نمیپذیرد، و آثار اختلاف عقیده یا بیمسئولیتی والدین." |