| • چکیده : |
,"طنز را بعضی یك شگرد ادبی و بعضی دیگر یك نوع ادبی، می‌دانند. سروكار طنز با آدمی است و خنده و اندیشه می‌آفریند و هدف آن تغییر و اصلاح رفتارهای بشری است. كتاب حاضر مجموعه‌ای از مطالب طنزآلود و شوخ‌طبعی‌هاست كه در دو بخش تدوین شده است. در بخش اول500 لطیفه، به نثر موجود است كه متاثر از آموزه‌های دینی و عرفانی هستند؛ بخش دوم نیز حاوی 400 لطیفه و بیش‌تر به صورت منظوم است و جنبه‌های اجتماعی و انتقادی بیش‌تری دارند و طبعا به هزل نزدیك‌تر و عریان‌تر هستند. حكایت‌های بخش اول از متون نثر فارسی مثل تذكره‌الاولیاء عطار، شطحیات روزبهان بقلی شیرازی و جوامع الحكایات عوفی برگزیده شده‌اند. منابع بخش بعدی هم آثاری چون تذكره‌الشعرای دولتشاه سمرقندی، تحفة سامی و دیوان شاعران مختلف هستند." |