| • چکیده : |
,"تابو از زبان پولی‌نزی به معنی مقدس و ممنوع است. طبق آیین پولی نزیان، شخص یا چیزی را كه دارای سجیة مقدس، و از تماس با دیگران ممنوع باشد، تابو گویند. هم‌چنین اهالی جزایر واقع در اقیانوس كبیر، تابو را به معبودی خیالی و موهوم و به تغییر اصح به مقدسات و اشیاء محبوب خویش اطلاق می‌كنند. نگارنده در كتاب حاضر طی داستانی كودك درون و توانستن اموری را كه از نظر ما نشدنی است، بیان كرده است: «سعید (راوی داستان) شبی در اتاق خود شبحی را مثل انسان با دو پا و دو دست و یك هیكل بسیار چاق، بدون صورت و اندامی بسیار ناجور را می‌بیند. او می‌خواهد خواسته‌های سعید را برآورده سازد. پاره‌ای از فصل‌های كتاب عبارت‌اند از: آغازی بدین‌گونه؛ پیروزی در زندگی جدید؛ فرار از درماندگی؛ همه‌چیز با عشق؛ گلستان كودك؛ و مراسم یادبود." |