| • چکیده : |
,"شمارگان سوم از مجموعه حاضر به معرفی آثار منتخب "فرانك او.گهری" ـ از معماران برجستهی معاصر ـ اختصاص دارد. در كتاب آمده است: "فرانك او. گهری، استودیوی كارآمد معماری خود را در سال 1962 تأسیس كرد، اما شانزده سال پس از آن، برای تجربهی امری نو و متهورانه، به گونهای پیشبینی نشده، از حرفهی روزانهی خود دست كشید. بازتاب تحقیق فشردهی وی چنان بود كه ارایهی آن در نمایشگاه ویژهی سال 1986، توجه بینالمللی را جلب نمود. دهها طرح احرایی انجام یافته در سواحل طرفین اقیانوس اطلس، همراه با تحسین فراوان اجتماعی، كه آرزوی هر معمار است، از جمله اقدامات بعدی به شمار میآیند، و نمونههای بارز آنها را میتوان در طرحهای مركز آمریكایی در پاریس، موزهی گوگن هایم در بیلبائو، و تالار دیسنی در لسآنجلس مشاهده نمود، كه در ردیف آثار برجستهی پایان سدهی بیستم جای دارند. گهری، در جمع نیروهای همراه و همكار، هنر مجسمهای را سامان بخشید، و حسی از فضای گود و برجسته را بیدار ساخت، نوعی زیبایی كه به توسعهی گردابوار اجتماعی توجه میدهد... نگرش تازهی گهری، صرفا به احیای سیمای مجسمهای و كشف پتانسیلهای نهفته در آن محدود نمیگردد كه در تحقیقات و مشاهدات عمیقتر، به آفرینش بعدی جدید در زندگی اجتماعی انجامیده است. معمار، در مواجهه با مقاومت شرایط بیرونی، نخست، از خانهی شخصیاش آغاز مینماید... در مباحث و كاربرد مصالح جدید، باب بهرهمندی از پسماندهای شهرهای صنعتی را میگشاید. در اشاعهی فرهنگ نو، در حومههای شهری محروم نگاه داشته شده، موثرترین گام را برمیدارد. با ایجاد تصاویر جدید پلاستیكی، در راستای محو افسردگی از چهرهی محیط زیست، نهایتا، آثاری چون موزهی گوگن هایم در بیل بائو را میآفریند... حركت، در طرحهای گهری، همچون حركت درآثار سبكهای مدرن نقاشی و مجسمهسازی (كوبیسم، سوررئالیسم، اكسپرسیونیسم و فوتوریسم)، به مثابهی بعد چهارم است"." |