| • چکیده : |
,"این كتاب حاوی درس گفتارهای مارتین‌هایدگر ـ فیلسوف آلمانی ـ در نیمسال زمستانی "52-1951" و ترم تابستانی 1952 است درباره‌ی آسیب‌شناسی تفكر، یادآوری ساحت وجودی انسان و كیفیت تفكر در زندگی امروز او در زمانه‌ی حاضر. در بخشی از كتاب، نویسنده مساله‌ی هستی را در پیوند با متافیزیك خواست نیچه و با توجه به خواستگاه‌های فلسفی آن در نزد فیلسوفان پیش از سقراط، به بحث می‌گذارد و به ماهیت تفكر اشاره می‌كند. او معتقد است كه انسان امروزی بیش از هرچیز به تصور سطحی از امور اكتفا می‌كند كه به معنای واقعی كلمه فكر نمی‌كند و البته باید با وجود تفكرگریزی امروز، خود را در راه تفكر قرار می‌دهد. از نظر او با استفاده به برخی سخنان نیچه می‌توان گفت كه اراده‌ی انسان، خواهان جاودانگی خویش است و این امر درعصر مدرن به این شكل خود را می‌نمایاند كه انسان به واسطه‌ی آن، قصد حفظ هرچه بیش‌تر خود و اعمال نیروی خویش را دارد. گفتنی است پرسش از نفس امر تفكر، علم، تكنیك، هم‌چنین متافیزیك از دغدغه‌های اصلی هایدگر در دوران متاخر و تفكر وی و موضوع برخی از درس گفتارهای او بوده است كه در این كتاب، پرسش از ذات تكنیك، بار دیگر مطرح می‌شود و آن تلاش برای دریافتن ماهیت تكنیك، نقد و آسیب‌شناسی ساحت وجودی انسان در عصر تكنولوژی است." |