| • چکیده : |
,""در این اثر، ریرته، زوایای تاریك وجود خویش را می‌كاود تا عمیق‌ترین و در عین حال پنهانی‌ترین احساسات خویش را در رابطه با واقعیتی تلخ به نام "جنگ" بیان كند. جنگ، پدیده‌ای هراسناك است. اما هدف نویسنده فقط بیان این جنبه نیست؛ بلكه وی سعی دارد كه زوایای دیگری را نیز برای خواننده به تصویر بكشد. او فقط از مرگ و ویرانی سخن نمی‌گوید، بلكه از دوستی می‌گوید؛ از انسان‌ها و احساساتشان، از عشق و نفرت، لطافت و مهربانی، امید و آرزو. او مرگ را به بازی می‌گیرد و گه‌گاه با دیدی طنزآلود به آن می‌نگرد. حتی اجازه می‌دهد به مرده‌هایی مثل سكسیمبول بخندیم؛ خنده‌ای كه تلخی‌اش یادآور حماقت‌های نوع بشر است، اما فقط كسانی دارای چنین دیدگاهی هستند كه با مرگ رو به رو شده و آن را با تمام وجود حس كرده‌اند و مرگ در لحظاتی آن‌ها را مقهود خویش ساخته است، اما با این وجود، آن‌ها سرانجام بر ترس از مرگ فایق آمده‌اند. ربرته یكی از همین افراد است"." |