| • چکیده : |
سه داستان مورچه‌ی آرژانتینی"، "مه دود" و "ناظر" به نوعی بازتابنده‌ی نگاه نیچه‌ای "كالوینو" به مناسبات انسانی و نفرت او از میان مایگی است. نویسنده با این داستان‌ها، انفعال، رفتار واكنشی و عدم خلاقیت افعال برآمده از افعال بردگان را نشان می‌دهد. البته كالوینو با اختیار كردن راوی خویش از میان همین بردگان، طنز و سرخوشی خاصی به داستان می‌بخشد. این داستان‌ها تركیبی از روایت و تامل است كه به ویژه در "ناظر"، فضاسازی و شخصیت‌پردازی به عناصر غالب داستان بدل می‌شود، و خرده روایت‌ها جای روایت اصلی را می‌گیرد. آن چه در این میان مهم تلقی می‌شود نوع برخورد انسان‌های مختلف با حوادث بیرونی است و خود این حوادث، تقریبا موضوعیت خود را از دست می‌دهد: هجوم مورچه‌ها، آلودگی هوا، اعتصاب، انتخابات و.... شاید بتوان گفت كه این سه داستان به نوعی بیشترین مضامین و دلبستگی‌های كالوینو را به نمایش می‌گذارد كه از آن جمله‌اند: علم، فولكلور، طنز، زندگی روزمره و داستان‌سرایی." |