| • چکیده : |
,"«موسی و یكتاپرستی» نمودار واپسین كوشش نظری مخاطرهآمیز و گرانقدر «زیگموند فروید» در حیطة روانشناسی مذهبی بود. فروید در كتابش اذعان داشته كه در جهان یك خدای قادر مطلق وجود ندارد، بلكه در ادوار ماقبل تاریخ، شخصی بوده كه به چشم آدمیان بسیار بزرگ مینموده و هم او بوده كه به مرتبة خدایی رسیده و سپس به حافظة آدمیان سپرده شده است. فرض فروید بر این بوده كه دین موسی (ع) نیز بر اساس همان خدای ذهنی به وجود آمده و موسی در دورة خود، دینش را رواج داده و اینك به قالب یك سنت درآمده است كه توجه ملتها را به خود جلب میكند. او میگوید: «خدا را باید یك خاطره دانست، خاطرهای كه بر اساس روش رواندرمانی، در ناخودآگاه انسان بدل به حقیقتی انكارناپذیر شده است». لازم به ذكر است مطالبی كه فروید در كتاب حاضر بیان میدارد، برگرفته از روایت عهد عتیق است كه با روایت قرآن كریم انطباق كامل ندارد. از سویی، استنباطهای فروید در این كتاب نادرست بوده و هدف از انتشار این كتاب، صرفا فراهم كردن زمینة مقایسه و برخورد نقادانه با كاربرد نظریة روانكاوی در زمینة تاریخ، انسانشناسی و الهیات است." |