| • چکیده : |
,"كتاب حاضر، كه سومین كتاب از مجموعهی مولویشناسی و مثنویپژوهی نویسنده است به بحث مولانا و هنرمندی وی در فن شعر، اختصاص دارد. بر این اساس، نویسنده ابتدا به تعریف شعر میپردازد و پس از نقل سخنان "سپهسالار" و "سلطان ولد" در باب شعر و شاعری، به بحث مولانا و شعر و نیز نمونههایی از اشعار او میرسد، كه بیشتر بخش كتاب را تشكیل میدهد. نویسنده همچنین به طرح ایرادی میپردازد كه بسیاری بر مولانا میگیرند و آن این كه شعر وی چندان كه باید محكم و ضخیم نیست و در خیلی جاها از دیوان او، سكتههایی وجود دارد. نویسنده در پاسخ میگوید: مولانا بنایی بر حك و اصلاح اشعارش نداشته و نمیخواسته كه آنها را مانند شعر حافظ خوشتراش و صیقلی كند. چرا كه داعیهی شعری نداشت و قافیهپردازی و اصرار و ابرام در این كار را، عبث و بیهوده میدانست." |